မောင် (စ/ဆုံး)

မောင် (စ/ဆုံး)

“အား … မောင် … မောင် … ပြန်ထုတ်ကွာ … ထပ်မထည့်နဲ့တော့ … ဟင့် … နာတယ် … နာတယ် …ဟီး”

မောင်လေ … ကျွန်မကို … မညှာတော့ဘူး … သူ့ဟာက … တထစ်ချင်း ဝင်ချလာတာ … အရမ်းကျဉ်းတဲ့ … ပန်းလေးထဲက အသားစိုင်တွေကို … ထိုးခွဲပြီး … ဝင်လာပါတယ် … ကြပ်လိုက်တာရှင် … ကြပ်လိုက်တာ … နာလိုက်တာလည်း … အရမ်းပဲ … အသားနုလေးတွေကို … ပွတ်တိုက်သွားတဲ့ … မောင့်ရဲ့ ဟာက … သံချောင်းလောက်ကို မာလိုက်တာရှင် …

“အား … တော်ပါတော့ … မောင်ရယ် … တို့မခံနိုင်ဘူး … ဟင့် … အရမ်းနာတယ်ကွာ …” “ခဏလေးပါ … မရယ် … ခဏလေးပါ … ”

ကျွန်မလေ … ဇောချွေးလေးတွေ ပြန်လာပါတယ် … နာလွန်းတော့ အောက်ကနေ … လူးလှိမ့်နေတာပဲရှင် … မောင် ကျွန်မ … ရင်သားတွေကို … လာနမ်းတယ် … လည်တိုင်လေးတွေကို … နမ်းတယ် … လက်လေးက … ရင်သားတွေကို … နယ်ပေးတယ် … အို … ဟင့် … အောက်ကလည်း နာ … အပေါ်ကလည်း ယား … ကျွန်မ တကိုယ်လုံး … မောင့်ရင်ခွင်အောက်မှာ … လူးလိမ့်နေတာပဲရှင် … မောင်လေ … ကျွန်မ ရင်သားထိပ်ဖျားလေးကို … ညှစ်ပြီး ချေပေးပါတယ် … အို … ကောင်းလိုက်တာရှင် … နာကျင်တာတွေ မေ့ပျောက်သွားအောင် … မောင်လုပ်တတ်တယ်နော် … စောက်ခေါင်းလေးထဲ နစ်ဝင်နေတဲ့ … မောင့်ဟာကြီးကိုတောင်မေ့သွားတယ် … မောင်လေ … သူ့ဟာကို … အထဲမှာ မွှေနေတယ် … ထက်အောက် ဘယ်ညာ … ဖမ်းမရ … ညှစ်မရအောင် … မွှေ့ယမ်းနေတော့ … ကျွန်မ တကိုယ်လုံး ထူပူသွားတာပဲရှင် … ရင်ထဲမှာလည်း … လှိုက်ကနဲ ဖိုကနဲ … အို … မောင်ရယ် … ချစ်တယ် မောင်ရယ် … ချစ်တယ် …

မောင်လေ … သူ့ခါးကို ဆတ်ကနဲ ဖိချပစ်လိုက်တော့ … မောင့်ဒုတ်က … ပန်းလေးထဲ … အတင်းဝင်ချလာပါတယ် … မောင်လေ … ကျွန်မ ပန်းလေးထဲက … တစ်ခုခုကို … ထိုးခွဲပစ်လိုက်တယ် … ဆစ်ကနဲ … နာကျင်မှုက … အသည်းခိုက်အောင် … နာလိုက်တာရှင် …

“အား … နာတယ် … နာတယ် … ဟင့် … ဟီး … မောင် အရမ်းရက်စက်တယ်””အရမ်းနာသွားလား မရယ် … မငိုနဲ့နော် … တိတ် တိတ် … မ အပျိုမြှေးလေး ပေါက်သွားပြီ” “အို … ဟင့် … ဟီး …”

ကျွန်မ … အပျိုမြှေးလေး ပေါက်သွားပြီတဲ့ … ဟင့် … နာလိုက်တာရှင် … ဒါဆို … ကျွန်မ … အပျိုမဟုတ်တော့ဘူးပေါ့ … မောင်လေ … ကျွန်မ အပျိုပန်းလေးကို … ဆွတ်ခူးသွားပြီ … နာလွန်းလို့ … ရုန်းကန်ပစ်နေတဲ့ ကျွန်မကို … အနမ်းတွေ တရစပ် ပေးတော့တာပဲ … ကျွန်မလေ … ဝမ်းနည်းလွန်းလို့ … မျက်ရည်လေးတွေ စီးကျလာပါတယ် …

“မငိုပါနဲ့ … မ ရယ် … မောင်က ချစ်လွန်းလို့ပါ””ဟင့် ဟင့် …”
ငိုနေတဲ့ ကျွန်မ နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို နမ်းရင်း … မောင်လေ … အဆုံးထိထိုးထည့်ထားတဲ့ … မောင့်ဒုတ်ကို … ပြန်ထုတ်လိုက်ပါတယ် …”ဟင့် … ဟင့် … ရှီး”

ကျွန်မလေ … မျက်စိမှိတ်ထားရာကနေ … အတင်းပဲ ထကြည့်ပါတယ် … မောင် မကောင်းဘူး … ရက်စက်တယ် … ကျွန်မပန်းလေးထဲက … ဆွဲထုတ်လာတဲ့ မောင့်ဒုတ် … နည်းတာကြီးမဟုတ်ဘူး … ကျွန်မ လက်ကောက်ဝတ်နီးပါးလောက်ရှိတာကြီးကို … မောင် ထည့်ရက်တယ် … ဟင့် … ဒီလောက်ကြပ်နေတဲ့ … ပန်းလေးထဲ ထည့်တော့ … အထဲမှာ ကွဲပြဲကုန်ပြီလား မသိပါဘူး … ဟင် … မောင့်ဒုတ်မှာ … သွေးတွေနဲ့ …

“အို … သွေးတွေနဲ့ … မောင် “”အပျိုမြှေးပေါက်သွားတာ … မ ရဲ့ … စိတ်မပူပါနဲ့ … အစမို့ နည်းနည်းလေး နာတာပါ …””သွားပါ … မောင် အရမ်းရက်စက်တယ် … ဒီမှာ သွေးတွေ ထွက်နေပြီ …”ပန်းလေးထဲက … အရည်တွေနဲ့ အတူတူ သွေးတွေ ထွက်လာပါတယ် …

“လာပါ … မ ရယ် … စိတ်မဆိုးရဘူးနော် … ဆက်ချစ်ချင်တယ် မရယ် … လာပါ …””အို … ဟင့်အင်း … ဟင့်အင်း …”မောင် အရမ်းဆိုးတယ် … ကျွန်မကိုလေ … အတင်း တွန်းချပြီး … ပန်းလေးထဲကို … မောင့်ဒုတ်ကြီးနဲ့ … တေ့ပြီး … ဆောင့်ချပစ်လိုက်ပါတယ် …”အား … နာတယ် … နာတယ် … ဟင့်”

မောင်က … အတင်းပဲ … ကျွန်မကို မညှာဘူး … စပ်ဖျင်းဖျင်း ဖြစ်နေတဲ့ … ပန်းလေးက… ဒေါသတကြီး … မောင့်ဒုတ်ကို … ညှစ်ပစ်လိုက်တယ် …ကဲ …မှတ်ပြီလား.. မောင်ရေ …”ဟာ … ဟာ … အရမ်းညှစ်တယ် … မရယ် … အရမ်းညှစ်ထားတယ် …”

ဒီတစ်ခါ … အော်ရတာက … မောင်လေ … ကောင်းတယ် မှတ်ပြီလား … သူများကို … မညှာမတာ … သွေးထွက်အောင်လုပ်တဲ့ မောင် … ကျွန်မလည်း … အရမ်းနာတာပဲ … နာတာပျောက်သွားအောင် … အတင်းညှစ်ထားတော့ … မောင် လုပ်မရတော့ဘူးပေါ့ … မောင်လေ … ကျွန်မ ဒီလို ညှစ်နေတာကို … အရမ်းဖီးတွေ့နေတယ်ထင်ပါရဲ့ … အတင်းပဲ … ဆွဲထုတ်တယ် … ကျွန်မက အတင်းညှစ်ထားတယ် … ဟင့် … ဟင့် … ပန်းလေးထဲက … မောင့်ဒုတ်ကြီးက … ပြန်ထွက်သွားပြီ … ရင်ထဲမှာ ဟာကနဲ ဖြစ်သွားတယ် … ချက်ခြင်းပဲ … မောင် ပြန်ထည့်တယ် … ဟာ … အား အား … ဆီးခုံနှစ်ခု … ဂဟေဆက်သွားတဲ့အထိ … မောင်ထိုးထည့်တယ် … မောင့်ဒုတ်က ရှည်လိုက်တာရှင် … ကျွန်မ သားအိမ်ကို … ဒိန်းကနဲ လာဆောင့်တဲ့အထိ … ထည့်ပစ်လိုက်တော့ … မျက်လုံးတွေ ပြာသွားတာပဲ … ဒီလိုနဲ့ … အဝင်အထွက်တွေက … တဖြေးဖြေး မြန်လာပါတယ် … ကောင်းလိုက်တာရှင် … အပျိုမြှေးပေါက်သွားတဲ့ နာကျင်ခံစားမှုတွေ … ပျောက်သွားပြီး … ကျွန်မစိတ်တွေ … ချစ်ရမက်ခိုး ဝေနေပါတယ် … မောင့်ဒုတ် ဝင်လာရင် … ခါးလေးကို ယမ်းခါလိုက် … ပြန်ထွက်ခါနီး … ညှစ်ထားလိုက်နဲ့ … ဖီလင်တွေ တက်လာပါတယ် … အော် … ဒါကြောင့်လည်း … အိမ်ထောင်ပြုကြတာကိုး … ဒီအရသာက … ဘာနဲ့မှကိုမတူတာပဲရှင် … မောင်လေ … ကျွန်မ ဂျိုင်းနှစ်ဖက်အောက်ကို … လက်ထည့်လိုက်ပါတယ် … လျှိုပြီး … ပခုံးနှစ်ဖက်ကို … အတင်းဆုပ်ပြီး … ဖိဆောင့်ပစ်လိုက်တယ် …

“ဗြစ် … ဗြစ် … စွတ် … စွိ … အင့် … အီး … ဟင့် … ဟင့် … အား … အား ”

အရမ်းပဲရှင် … နားထင်တွေ ပူထူသွားအောင် … ဆက်တိုက် … ဆောင့်ပစ်နေတယ် … မောင်လေ … အတင်းပဲ ဆောင့်တော့ … ကျွန်မ ရုန်းမရတော့ဘူး … ကောင်းလိုက်တာရှင် … ကောင်းလိုက်တာ … ငြီးသံလေးက … အခန်းထဲမှာ ကျယ်လာတော့ … အတင်း နှုတ်ခမ်းကို … ကိုက်လိုက်ပြီး … အောက်က … တင်သားကို … ကော့ပစ်လိုက်တယ် … ဆောင့်ပေတော့ … မောင်ရေ … ဆောင့် … မောင်ချစ်သမျှ … တို့ လိုက်လျောမယ် … မောင်ချစ်လို့ အသက်ထွက်ရင်လည်း ထွက်ပါစေတော့ … မတတ်နိုင်တော့ဘူး … မောင့် ဆောင့်ချက်တွေက … မှန်မှန်နဲ့ အားပါတော့ … နည်းနည်းတော့ အောင့်တယ်ရှင့် …

မောင့်ရဲ့ ဆောင့်ချက်ကြမ်းကြမ်းတွေကြောင့် … မွေ့ယာထူထူပေါ်က … ပြန်ကန်ထွက်လာတဲ့ ကျွန်မတင်သားတွေကို … မွေ့ယာထဲ တင်ပါးကြီး မြုပ်သွားအောင် ဆောင့်ချလိုက်နဲ့ … မောင်အချစ်ကြမ်းနေပါတယ် … ကောင်းလိုက်တာရှင် … နာနေပေမယ့် … မောင်ချစ်တာ အရမ်းကောင်းတယ် … အီစိမ့်နေအောင် … ကောင်းတဲ့ မောင့်ဆောင့်ချက်တွေအောက်မှာ … ကျွန်မပန်းလေး … ကွဲချင်ကွဲပလေ့စေတော့ရှင် … မောင်ဆောင့်တာ ပိုပြီး ထိအောင် … အောက်ကနေ ကော့ကော့ပေးနေမိတယ် … ကော့ပေးတော့လေ … မောင့်ဆောင့်ချက်တွေက ပိုပြီးထိတယ်ရှင့် … ဒါပေမယ့် ကျေနပ်ပါတယ် … နာပေမယ့် အရမ်းကောင်းတော့ … ခြေထောက်တွေကို … လေထဲမှာ ဟိုကန်ဒီကန် ကန်မိပါတယ် … နောက်ဆုံး သုံးချက်လောက်မှာ … မခံနိုင်တော့ဘူးရှင့် … အဝင်အထွက်ကြမ်းနေတဲ့ … မောင့်ဒုတ်ကြီး … တုံ့ကနဲ ဖြစ်သွားအောင် … ညှစ်ပစ်လိုက်တယ် … ကျွန်မလေ … အရမ်းထန်နေတော့ … ခါးလေးကိုပါ လိမ်ပစ်လိုက်တယ် …

“အား … ဟင့် … ဟင့် … ရှီး … မောင် … မောင် ”

ကျွန်မလေ … မောင့်နာမည်ကို အတင်းခေါ်ရင်း … ပန်းလေးထဲက … အရမ်းယားလာပြီး … ပြွတ်ကနဲ … ချစ်ဝတ်ရည်တွေ ထုတ်ပစ်လိုက်တယ် … ကောင်းလိုက်တာရှင် … ကောင်းလိုက်တာ … ကာမအရသာရဲ့ အဆုံးသတ် ခံစားမှုက … ကျွန်မရင်တွေ တငြိမ့်ငြိမ့်ပါပဲရှင် … မောင့်ကို … အတင်းဖက်ထားရင်း … မော့ကြည့်လိုက်တော့လေ … မောင့်မျက်နှာမှာ ချွေးတွေ ပြန်နေတယ် … အို … မောင်ရယ် … ချွေးထွက်ရလောက်အောင် … ချစ်ရသလားရှင် … ကျွန်မလေ … မောင့် မျက်နှာပေါ်က … ချွေးလေးတွေကို … သုတ်ပေးလိုက်ပြီး …

“မောင်ရယ် … အရမ်းကောင်းတယ်ကွယ် …”
“ဟုတ်တယ် … မရယ် … အရမ်းကောင်းတယ် … ဒါပေမယ့် … မောင် မပြီးသေးဘူး …”
“အို …”

ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဟင် … ကျွန်မ အရည်တွေ ထွက်တာ ခဏခဏရှင့် … မောင်ကတော့ ပြီးသေးဘူးတဲ့ …

“မောင့် … အရမ်းမောနေရင် … ခဏလောက်နားပါလားကွယ်”
“ဟင့်အင်း … မ ရဲ့ … အဖုတ်က … အရမ်းချလို့ကောင်းတယ် …”
“အို … မောင်ကလည်း …”

ကျွန်မလေ … မောင့်ကို သိပ်ချစ်ပေမယ့် … ဒီလိုမျိုး စကားလုံးကြမ်းကြမ်းတွေကိုတော့ နားရှက်တယ်ရှင့် … ဒါပေမယ့် … မောင် မပြီးသေးတာကို … အားမလိုအားမရဖြစ်မိတယ်ရှင့် … မောင့်ကိုလည်း … ကျွန်မလို … ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုပေးချင်တယ် … ကျွန်မလေ … မောင့်ကို သိပ်ချစ်သွားတော့ … အတင်းပဲ အောက်ကနေ … ကော့ကော့ပေးတယ် … ညှစ်ပေးတယ် … မောင်လေ … အရမ်းထန်လာတော့ … ကျွန်မ ခါးလေးကို အတင်းမပြီး … ပန်းလေးထဲကို … အတင်းဆောင့်ချနေတော့တာပဲရှင် … ကျွန်မလေ … စက်သေနတ်ပစ်သလို မောင့်အချစ်တွေကြောင့် … ဗလုံးဗထွေးနဲ့ … ငြီးတွားနေပါတယ် …

“အား … ဟာ … ဟာ … မ … မောင် … ပြီးတော့မယ် … ပြီးတော့မယ် …”

အဝင်အထွက်တွေက … မြန်လွန်းလို့ … ကျွန်မ ပန်းလေးကလည်း … မညှစ်နိုင်တော့ဘူးရှင် … ခါးလေးကို ကော့ထားတော့ … ပန်းလေးက … ပိုဟပေးနေသလိုနဲ့ … အရည်တွေ ရွှဲနေတော့ … မောင် ဝင်သမျှ ထွက်သမျှ … အဆင်ချောနေတာပေါ့ရှင် … မောင်လေ … နောက်ဆုံး အချက်မှာ … အတင်းပဲ … ဆောင့်ချလိုက်တာ … ကျွန်မ သားအိမ်ထဲထိ … သူ့ထိပ်ဖျား ဝင်ချလာပါတယ် … ဖွတ်ကနဲ … ဝင်သွားတဲ့ … ခံစားချက်က … ဒီတသက်မမေ့နိုင်တော့ပါဘူး …

“အား … နာတယ် … မောင် … မောင် …” “ရှီး … ပြီးပြီ … မရေ … ပြီးပြီ … ရှီး … ကောင်းလိုက်တာ မရယ် … ကောင်းလိုက်တာ” ဟွန့် … မောင်လေ … တဇတ်ဇတ်နဲ့ တကိုယ်လုံးတုန်ပြီး … အရည်တွေ ပန်းထုတ်ပစ်လိုက်ပါတယ် … အားရလိုက်တာရှင် … မောင်လေ … သူ့ဒုတ်ထဲက … ပန်းထုတ်ပစ်လိုက်တဲ့ … အရည်တွေက … မီးသတ်ပိုက်လိုပဲ … ပြင်းလိုက်တာ … ပြွတ်ကနဲ … ကျွန်မ ပန်းလေးကို .. နွေးသွားအောင် … ပန်းထုတ်ပစ်လိုက်တာ … ကောင်းလိုက်တာရှင် ကောင်းလိုက်တာ … ပြီးပါပြီ

(Visited 3,185 times, 1 visits today)

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*